Grondwettelijk Hof fluit Arizona-regering terug en schorst twee migratiewetten

De eerste wet betreft het recht op gezinshereniging.

Deze hervorming maakte gezinshereniging voor veel gezinnen vrijwel onmogelijk, met ernstige gevolgen voor de kinderen.

Vooral personen die subsidiaire bescherming genieten, werden hierdoor getroffen. Ter herinnering: dit zijn personen die oorlogssituaties zijn ontvlucht en die in België bescherming krijgen vanwege wat de wet omschrijft als “willekeurig geweld” in hun land.

De heer M.S., die de oorlog in Jemen is ontvlucht, kreeg deze bescherming in oktober 2025. De nieuwe wet belette zijn vrouw en zijn één jaar oude kind om zich bij hem in België te voegen, omdat de wet een wachttijd van twee jaar en een inkomensdrempel invoerde die moeilijk te halen is voor een nieuwkomer: 2.369,52 € netto per maand, vermeerderd met 10 % per bijkomend gezinslid. Deze familie had daarom het Grondwettelijk Hof verzocht om de wet op te schorten.

“Ik moest Jemen ontvluchten vóór de geboorte van mijn baby. Ik hoop dat ik hem eindelijk in mijn armen kan sluiten. Elke dag ben ik bang dat er iets met hen gebeurt”, legt de heer M.S. uit, die opgelucht is met dit arrest, waardoor zijn familie een visum kan krijgen om zich bij hem te voegen.

Het Hof wijst op de mogelijke discriminatie die de wetgeving met zich meebrengt en baseert zich daarbij met name op het zeer kritische advies van de Raad van State. Het Grondwettelijk Hof wijst er met name op dat het voortduren van de scheiding van de verzoekende familie als gevolg van deze hervorming “ernstige en onherstelbare gevolgen te hebben”, met name omdat de baby van de heer M.S., "die op het ogenblik van onderhavig arrest twaalf maanden oud is, een voor diens ontwikkeling gevoelige leeftijd heeft, waardoor het laten voortduren van de huidige situatie ernstig afbreuk dreigt te doen aan de toekomstige relatie met diens vader “. Het Hof heeft ook rekening gehouden met het feit dat de vrouw en zoon van de heer M.S. “zijn achtergebleven in een land dat zich in een ernstige humanitaire crisis bevindt waar hereniging onmogelijk is ".

Het Hof legt ook de nadruk op het belang van het fundamentele recht op een gezinsleven en het belang van het kind, die door de hervorming worden bedreigd.

Het is een goede zaak dat het recht op gezinshereniging van begunstigden van subsidiaire bescherming door het Grondwettelijk Hof wordt gehandhaafd, in afwachting van een beslissing ten gronde. Het Hof beschermt daarmee een van de weinige bestaande legale migratieroutes, waardoor deze familieleden kunnen ontsnappen aan het geweld van illegale migratieroutes.

De tweede opgeschorte wet betreft de opvang van asielzoekers.

De bedoeling van de wet was om verschillende categorieën mensen uit te sluiten uit de opvang, onder meer gezinnen met minderjarige kinderen, die daardoor op straat moesten overleven tijdens hun asielprocedure.

Een van de gezinnen die de procedure bij het Grondwettelijk Hof opstartte, heeft twee kinderen van één en drie jaar oud. Het gezin, dat vluchtelingenstatus kreeg in Griekenland, moest op straat overleven, zonder hulp, begeleiding of school voor de kinderen. Zij kwamen naar België omdat zij in Griekenland geen opvang kregen en in parken moesten overleven, waar zij voortdurend door de politie werden weggejaagd. Ze moesten zich wassen met zeewater en leefden voornamelijk op koekjes, wat leidde tot ondervoeding van de kinderen. De mama, die complicaties had na haar tweede bevalling, had geen toegang tot medische zorg. De kinderen zijn getraumatiseerd en hebben elke nacht nachtmerries.

Het Grondwettelijk Hof schorst ook de uitsluiting van financiële hulp voor asielzoekers die geen opvangplaats kregen. Deze achteruitgang in de bescherming wordt immers niet redelijk gerechtvaardigd door de regering en schendt de fundamentele rechten.

Het Grondwettelijk Hof, dat toeziet op de naleving van de Grondwet, herinnert er dan ook aan dat elke wetshervorming moet gebeuren met inachtneming van de grondrechten. In een wereld waarin de fundamenten van onze democratie steeds vaker in vraag worden gesteld, is dat een goede zaak.